Huis-tuin-en-keukengedrag

Geschreven door Karen Hitters op . Geplaatst in Blogs, Praktijkverhalen

img_5462 Gedrag is dichtbij, gedrag is overal! Ik lees er over en ik verbaas me er over. Eerder schreef ik ook al over gedrag en hoe belangrijk het is dat we weer meer gaan denken vanuit gedrag. Zonder begrip van gedrag plaatsen we de mens buitenspel. Doe je iets met of voor mensen, dan krijg je te maken met gedrag.

Gedrag houdt me bezig. Ook thuis. Eind december ben ik bevallen van mijn tweede zoon. Naast luiers, flesjes en gebroken (oh nee aan diggelen) nachten betekent dat ook dat ik veel thuis ben. Ineens vallen dan dingen op uit de buurt. Welke buren zijn ook vaak thuis, wanneer gaan ze op pad, hoeveel verkeer rijdt er nu eigenlijk door onze straat, wanneer komt de postbode z’n pakketjes voor de straat afleveren (vooral bij mij; hij weet inmiddels dat ik meestal thuis ben), etc. Ben druk met een baby, maar ongemerkt en onbewust krijg ik toch behoorlijk wat mee.

De eenzame GFT-bak

Zo heb ik nu al een aantal weken lang een bruine GFT-bak in het vizier. Elke donderdagavond of vrijdagochtend worden deze bakken door ons en alle buren op het plein voor onze deur geplaatst. In de loop van de vrijdagochtend komt namelijk de vuilniswagen. Een paar weken geleden bleef er ineens eentje achter. Inmiddels is deze al een paar keer ‘geleegd’. Keer op keer blijft hij uiteindelijk alleen achter; alle andere bakken zijn dan weer opgehaald.

Tijdens een paar praatjes met buren bleek dat ik eigenlijk de enige was die het echt was opgevallen. Ik kijk uit op de opstelplaats van de bakken en zou graag willen dat deze bak ook opgehaald wordt. Wat te doen? Briefjes bij alle buren in de bus? Zelf de bak meenemen en kijken wanneer er een reactie komt? Mijn eigen bak ook laten staan uit protest? Nee, dat leek me vanuit gedragsmatig oogpunt geen goede optie; dat zou vast tot gedoe leiden.

img_5477En zo startte ik mijn sociale experiment met een ‘campagne’. Eens kijken of het mij lukt om de buurt (en de bak) in beweging te krijgen. Het opplakken van de boodschap zorgde in ieder geval al voor een reactie. Buren kwamen kijken wat ik deed en moesten lachen. De boodschap luidt: ‘Help mij’, ‘M’n vriendjes worden opgehaald, en ik?’ en ‘Ik wil graag naar huis, wie haalt mij op?’ Ik heb geprobeerd een sociale norm te laten doorklinken, zonder verwijtend te zijn, gevoelig als mensen zijn voor sociale normen (we willen daar graag aan voldoen) en verwijten (dan gaan we in de weerstand). Is dit hoe het zou kunnen werken?

Ik zag dat een buurvrouw er, voordat de bakken geleegd zouden worden, tuinafval in stopte aangezien die van haar (te) vol was. Ze gaf aan dat ze het een goede actie vond. Ze zei verder: “…mijn dochter vertelde dat er een bruine bak graag naar huis wilde…”. Misschien vertelt dat meisje het wel weer aan een vriendinnetje en wordt het zo een lopend vuurtje.

Ben benieuwd wat er de komende week nog meer gaat gebeuren!

Trackback van jouw site.

Karen Hitters

Karen Hitters

Ik ben een maatschappelijk georiënteerde bèta met een passie voor menselijk gedrag. Gedrag is in mijn werkzame leven onbewust de rode draad geweest: als kennismanager voor waterbedrijven, kwalitatief marktonderzoeker voor de marketing van FMCG bedrijven en adviseur sport & bewegen bij Kenniscentrum Sport.

Bekijk het profiel van Karen Hitters

Communicatiekragt

Communicatiekragt laat zien hoe inzichten uit de gedragswetenschappen toegepast kunnen worden in de praktijk, zodat communicatie een effectieve bijdrage levert aan beleidsdoelstellingen. Deze site is voor iedereen die zich bezighoudt met beleid en communicatie en is een verlengstuk van het boek 'Communicatiekragt. Wat managers, bestuurders en beleidsmedewerkers van communicatie mogen verwachten', door Loes Hekkens, Fia Sanders en Bert Pol.

Bestel het boek

Blog

Mocht je een interessante tip hebben of een blog willen bijdragen, neem dan contact met ons op. Suggesties voor onderzoeken, inspirerend leeswaar en praktijkverhalen horen we graag.

Meld je aan als gastblogger